Inspiratie is een schop onder je kont

11 maart 2015, geschreven door Fimke Duursma
Copywriting

Vorige week hebben we bij Pippali voor één opdrachtgever 66 landingspagina’s geschreven. Dat was stevig doorhalen. Zo stevig dat het op lopendebandwerk begon te lijken. Met dat verschil dat we op iedere pagina weer origineel uit de hoek moesten komen. Een opdracht waar je veel creativiteit voor nodig hebt. Tijd voor een writer’s block was er niet. Verwoed tikkend deed ik een interessante ontdekking over inspiratie.

Staren naar het beeldscherm

Iedereen heeft weleens gehoord van het ‘writer’s block’. Vooral bekend bij romanschrijvers, maar ook gesignaleerd bij tekstschrijvers. Je blijft maar naar je lege Word-document staren, vingers in de aanslag boven het toetsenbord, maar er komt niets. Je hoofd is leeg. Geen inspiratie. Er wordt vaak over gepraat alsof het een aandoening is als griep. Alsof er niets anders op zit dan te wachten tot het overwaait. Ik geloofde tot voor kort dat er zoiets bestaat als een writer’s block.

Geen tijd voor een writer’s block

Totdat ik er in één werkdag 27 landingspagina’s uit moest knallen voor deze nieuwe opdrachtgever. Per pagina had ik ongeveer een kwartier de tijd. Elke pagina bevatte deels gelijke informatie en deels unieke informatie. Wat als ik een writer’s block had gehad? Maar dat had ik niet, omdat ik mezelf dwong om te produceren. De klok tikte door en joeg de creatieve radertjes in mijn hoofd als het ware vanzelf aan.

Het writer's block is een beetje aanstellerij.

Gewoon te lui?

Toch heb ik heus weleens met een leeg hoofd naar het beeldscherm gestaard. Was dat dan aanstellerij? Had ik strenger voor mezelf moeten zijn met een harde deadline? Amerikaanse auteur Jack London, die leefde rond 1900, zei over inspiratie:

“You can´t wait for inspiration; you have to go after it with a club.”

Zijn mensen die geen inspiratie hebben gewoon te lui om hard te werken?

Onzekerheid helpt niet

Uit ervaring weet ik dat jezelf flink in de weg kunt zitten als het gaat om inspiratie – en niet omdat je lui bent. Toen ik als zzp’er de teksten schreef voor mijn eigen website, blokkeerde ik in eerste instantie volledig. Ik had op websites van concurrenten gekeken en werd daar onzeker van. Zo veel tekstschrijvers… Wat had ik nog toe te voegen? Hoe kon ik aan hen tippen? Pas toen ik de concurrentieknop uit had gezet, ging de creativiteit weer stromen. Onzekerheid nekt inspiratie kennelijk.

Creatieve piek

Ik denk ook dat iedereen een creatieve piek heeft. Voor veel mensen is dat ’s ochtends vroeg of ‘s nachts. Het is natuurlijk handig om daar gebruik van te maken. Maar dat betekent niet dat je op andere momenten niet kunt schrijven! Mijn favoriete werkwijze is de tekst gewoon te schrijven, en dan de volgende ochtend na het eerste kopje koffie (mijn creatieve piek) er nog eens naar te kijken. Ik weet zinnen dan net iets creatiever of treffender te verwoorden. Maar de tekst is er dus al. Daar heb ik die creatieve piek niet voor nodig.

Eerst even een blokje om

Er zijn natuurlijk talloze trucs om inspiratie op te wekken. Een prettige werkplek helpt: rustig thuis of juist onder de mensen. Muziek kan ook inspiratie geven, of je in de juiste gemoedstoestand brengen. Even een frisse neus halen, een bad nemen of tussendoor iets anders doen. Het verschilt per persoon wat je creativiteit aanwakkert. Maar denk niet dat je de juiste omstandigheden nodig hebt. Je kunt altijd tekst produceren.

Inspiratie is gewoon hard werken.

Al doende schrijft men

Perfectionisten willen vaak alleen perfecte zinnen schrijven. En wel meteen. Dat resulteert in broeden voor het beeldscherm totdat de juiste woorden zich vormen in hun hoofd. Schrijven wordt zo een slepend en frustrerend proces. Mijn tip is: begin gewoon nú met typen. Dwing jezelf. Er komen altijd woorden, en het zal niet altijd meteen goed zijn, maar dan heb je in ieder geval íets. Vaak gaat de creativiteit als vanzelf stromen zodra je gewoon begint. Bovendien geeft het rust als er alvast iets staat.

Schrijven, kreng!

Dus, bestaat het writer’s block? Ja, als je te lui bent om jezelf te dwingen tot produceren. Je kunt bijna altijd schrijven. Ook als je moe bent, verdrietig, koud, gestrest, bang, zenuwachtig, boos, hyperactief; altijd. Laat die vingers gewoon over het toetsenbord kletteren. Dwing jezelf en je zult zien: er spruit vanzelf iets uit je brein. Of je er volledig tevreden mee bent is een tweede, maar je hébt iets. Dat kun je tijdens je creatieve piek, en onder voor jouw stimulerende omstandigheden, oppoetsen tot een tekstueel pareltje.